‎

Akıl ve mantık ve hayvanlar

insan kararlarında iki tür mantık yürütüyor
akıl diye bir şey var akıl ve mantık
akıl mantığı zaman kavramı olan bir mantık
gerçeğe bağlı veya gerçeği zaman aralığı olarak gören yani geçmiş gelecek ve şimdi şablonunu kullanan bir mantık
ama bir de "bağırsak" aklı var yani mikrobiyom veya içgüdü de deniyor buna. Veya iç ses denen şey, sessiz ses. Sesi yok ama duyuyoruz. Çok garip bir şey. Demek ki sessiz şeyleri de duyabiliyoruz. O zaman bu duymak gibi değil okumak gibi bir şey. Veya görmek de olabilir. Çünkü bunlar gördüğümüz algıladığımız her şeyi arşivliyorlar ve aynı bilgisayarda veya sosyal medyada yaptığımız gibi her arşiv ile bir "tag" veya etiket ilişkilendiriyorlar. Bu etiket bir şekilde görüldüğünde veya duyulduğunda anında ışık hızıyla akıl farkında bile olmadan o etiketle ilişkilendirilmiş görüntüyü veya senaryoyu akla servis ediyorlar. Hatırlamak dediğimiz şey bu. Bunlar bu şekilde aklı devamlı taciz ediyorlar aklı devamlı meşgul ediyorlar bunların işi bu.
Bu iç ses denen şey bir paralel akıl. Bu akılda zaman kavramı yok. Geçmiş gelecek hepsi aynı şey. Geçmiş gelecek şimdi hep aynı şey. Ve ne gerçek ne değil ayırt edemiyorlar. Ondan film seyrederken gördüğümüz şeyleri gerçek zannedip gülüyoruz veya ağlıyoruz. Filmde gördüğümüz bir şeyi gerçekmiş gibi algılıyoruz. Evet akıl burada hayır bu gerçek değil bu aktör bu rolü oynuyor diyoruz ama o rolü oynayan aktörü gerçek hayatta görünce rol ile aktörü ayıramıyoruz. Bu paralel akıl normal aklı yine aldatıyor. Evet bunların işi aldatmak. Tuzak kurmak. Akılla bitmeyen bir kavgaları var.
Burada akıl uyanık olup devreye girmese hayalle gerçek birbirine karışacak ve şizofreni gibi bir şeyler olacak
yani buna göre anlaşılan her birey zaten şizofrenidir yani ikiye ayrılmıştır akıl ve bir de paralel akıl ama çoğu bireyler bu ikilemle yaşamayı öğrenmişlerdir ne mutlu ona ki bu iç ses dediğimiz paralel aklı duymazdan gelebilir veya hassiktirin gidin susun lan falan diyebilir.
Akıl susarsa bu sefer klinik şizofreni başlamış oluyor
Bu yüzden bir dizide bir karakteri oynayan bir oyuncuyu o karakterden ayıramayız. Rolün rol olduğunu kurgu olduğunu bilen insanlar bile o oyuncuyu ve oynadığı karakteri birbirinden ayıramaz onları üst üsteymiş gibi görürler
İki görüntü durmadan yer değiştirir. Karakterin karakterini oyuncuya aktarırız, bilinçsiz de olsa.
Temel mantığına gelince çok bilinen popüler Temel fıkralarını inceleyip aslında Temel mantığının temel bir yapısı bir özü var mı onu anlamay çalışacağım. Yani hep aynı mantık mı kullanılıyor. Komik olan nedir.